Utrata normalnego allelu NF1 ze szpiku kostnego dzieci z neurofibromatozą typu 1 i złośliwymi zaburzeniami mielobożności typu 1 ad

Zbadaliśmy próbki DNA z 11 rodzin, w których złośliwe zaburzenie szpiku rozwinęło się u dziecka z NF-1 i przedstawiliśmy dane sugerujące NF1 jako supresor guza w komórkach hematopoetycznych linii mieloidalnej. Metody
Tabela 1. Tabela 1. Cechy dzieci z NF-1 i złośliwymi zaburzeniami szpikowymi. Przebadaliśmy 10 chłopców i dziewczynę z NF-1 i MPS (9 pacjentów) lub AML (2 pacjentów), którzy byli leczeni w pediatrycznych ośrodkach referencyjnych. Do badań porównawczych wykorzystano rodzicielski DNA. Charakterystykę epidemiologiczną i kliniczną pacjentów zestawiono w Tabeli 1. Próbki szpiku kostnego od czterech pacjentów z monosomią 7 (pacjenci 3, 4, 5 i 6) badano uprzednio z sondami powiązanymi z NF1 i żaden nie wykazywał utraty heterozygotyczności21 . Zbadaliśmy próbki szpiku kostnego od wszystkich dzieci z NF-1 i złośliwymi zaburzeniami szpikowymi, dla których rodzicielski DNA był dostępny do badań porównawczych. Pacjenci byli kierowani przez onkologów pediatrycznych w Ameryce Północnej w latach 1989-1993. Procedury eksperymentalne zostały zatwierdzone przez komisję odwoławczą Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Francisco i uzyskano świadomą zgodę od rodzin, które uczestniczyły.
Przygotowaliśmy DNA z próbek krwi obwodowej od rodziców i ze szpiku kostnego od pacjentów stosujących standardowe metody, jak opisano w innym miejscu 21, 23. Southern blotting i hybrydyzację z komplementarnymi sondami DNA przeprowadzono jak opisano wcześniej, 21, 23, z tym wyjątkiem, że przenieśliśmy trawione próbki DNA z żeli agarozowych na membrany nylonowe (membrany Hybond N +, Amersham) w warunkach alkalicznych zgodnie z instrukcjami producenta. Membrany przepłukano dwukrotnie w 2 razy roztworze soli sodowego buforu cytrynianowego (0,3 M chlorek sodu i 0,03 M cytrynian sodu) przed ich hybrydyzacją.
Zbadaliśmy pięć polimorfizmów sekwencji w obrębie NF1: sondy AE2524 i EVI-2B25 identyfikują polimorfizmy długości fragmentów restrykcyjnych na Southern blotach, podczas gdy EVI-20 i markery opisane przez Xu i asocjaty26 oraz Andersen i wsp.27 składają się ze zmiennej liczby krótkich nukleotydów powtarza się i jest wykrywany przez amplifikację ukierunkowaną na oligonukleotyd z reakcją łańcuchową polimerazy (PCR), a następnie elektroforezę w żelu. Szósty marker, UT172, jest polimorficznym powtórzeniem Alu zlokalizowanym w przybliżeniu 1,5 Mb centromeru NF1. Użyliśmy również dwóch markerów z krótkiego ramienia chromosomu 17 do zbadania próbek krwi i szpiku z tych rodzin: sonda YNZ22 znajduje się w pobliżu genu supresora nowotworów p53, 28 i para starterów oligonukleotydowych wykrywa wewnątrzgenowy polimorfizm p53 za pomocą PCR29. Badanie tych próbek pod kątem utraty heterozygotyczności było skomplikowane przez fakt, że bardzo niewiele DNA było dostępnych od niektórych pacjentów oraz fakt, że w większości przypadków nie mieliśmy źródła prawidłowych tkanek i dlatego oceniliśmy utratę heterozygotyczności przez porównanie DNA rodzicielskiego z pacjentem. DNA uzyskane ze szpiku kostnego.
Próbki DNA amplifikowano w maszynie do termocyklezy DNA (Perkin-Elmer Cetus). Przeprowadziliśmy PCR w mieszaninach reakcyjnych, które zawierały 10 .M każdego ze starterów 3 i 5 , 100 ng docelowego genomowego DNA, jednostkę polimerazy Taq (AmpliTaq, Cetus) i 100 mikro M (stężenie końcowe) deoksynukleotydów w końcowym objętość reakcji 50 mikrolitrów
[przypisy: okulista na nfz lublin, wkładki supinujące dla dorosłych, endometrioza co to za choroba ]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Powiązane tematy z artykułem: endometrioza co to za choroba okulista na nfz lublin wkładki supinujące dla dorosłych