Dwuletni wynik po endowaskularnym leczeniu ostrego udaru niedokrwiennego czesc 4

Śmiertelność z wszystkich przyczyn oceniano za pomocą metody Kaplana-Meiera i modelu proporcjonalnych hazardów Coxa, przy czym współczynnik ryzyka jako zmienną efektu. Dane wszystkich 500 pacjentów poddanych randomizacji w pierwotnym badaniu włączono do analizy śmierci z dowolnej przyczyny. Dodatkowe informacje z holenderskiej miejskiej bazy danych osobowych na temat zasadniczego stanu po 2 latach zostały wykorzystane do analizy wyników, a dane dotyczące pacjentów, których brakowało istotnego statusu, zostały ocenzurowane w momencie wycofania się z badania. W celu analizy jakości życia, wartość użyteczności dla każdego obserwowanego profilu stanu zdrowia EQ-5D-3L obliczono z wykorzystaniem istniejącego algorytmu na podstawie wyceny wywołanej przez techniki time-off stosowane dla ogólnej populacji holenderskiej. Niestandaryzowany parametr regresji beta oszacowano przy użyciu wielozmiennego modelu regresji liniowej i przedstawiono różnicę między dwiema grupami leczenia w wyniku oceny użyteczności zdrowotnej. Read more „Dwuletni wynik po endowaskularnym leczeniu ostrego udaru niedokrwiennego czesc 4”

Dwuletni wynik po endowaskularnym leczeniu ostrego udaru niedokrwiennego cd

Wszyscy pacjenci (lub ich główny opiekun, jeśli nie byli w stanie odpowiedzieć), którzy wyrazili świadomą zgodę na udział w przedłużonym okresie obserwacji, skontaktowali się telefonicznie po upływie 6 miesięcy, roku, 18 miesięcy i 2 lat. Jeden z badaczy, który nie był świadomy przydzielonych grup leczenia, ocenił wyniki funkcjonalne za pomocą ustrukturyzowanego kwestionariusza, który został zatwierdzony do oceny przez telefon, w celu określenia zmodyfikowanej oceny Rankina skali pacjenta.9 Zdarzenia medyczne, które wystąpiły między kolejnymi badaniami kontakty zostały zarejestrowane podczas tego wywiadu. Ponadto pacjent lub główny opiekun został poproszony o wypełnienie trójstopniowej wersji kwestionariusza 5-wymiarowego europejskiego systemu jakości życia (EQ-5D-3L) do oceny jakości życia.10 Konsensus w odniesieniu do końcowego wyniku funkcjonalnego w zmodyfikowanej skali Rankina osiągnięto wśród trzech badaczy (wszyscy nie wiedzieli o przydzieleniu grup do leczenia) na podstawie ustrukturyzowanego kwestionariusza dla zmodyfikowanej skali Rankina i dodatkowych informacji dostępnych w szczegółowych raportach z wywiadów telefonicznych. Mierniki rezultatu
Głównym wynikiem był wynik zmodyfikowanej skali Rankina po 2 latach. Zmodyfikowana skala Rankina jest skalą porządkową, która waha się od 0 (bez objawów) do 6 (śmierć) .11,12 Drugorzędowe wyniki obejmowały kategorie wyniki zmodyfikowanej skali Rankina po 2 latach (0 lub [doskonały wynik], 0 do 2 [dobry wynik, wskazujący na niezależność funkcjonalną] i 0 do 3 [pozytywny wynik]); śmierć z jakiejkolwiek przyczyny w ciągu 2 lat po randomizacji; pierwsze główne zdarzenie naczyniowe po udarze według wskaźnika, które wystąpiło między 90 dniami a 2 latami po randomizacji; i jakość życia w wieku 2 lat oceniana przez EQ-5D-3L.10 EQ-5D-3L składa się z systemu opisowego, który ocenia pięć wymiarów jakości życia: mobilność, samoopiekę, zwykłe czynności, ból lub dyskomfort i lęk lub depresja. Read more „Dwuletni wynik po endowaskularnym leczeniu ostrego udaru niedokrwiennego cd”

Dwuletni wynik po endowaskularnym leczeniu ostrego udaru niedokrwiennego ad 7

Analizy podgrup
Nie obserwowano znaczących interakcji (modyfikacji działania) między wcześniej określonymi podgrupami, które określono zgodnie z charakterystyką wyjściową, a leczeniem po 2 latach. Efekt leczenia pozostawał spójny we wszystkich wcześniej określonych podgrupach (ryc. S3 w Dodatku uzupełniającym). Jednak niektóre podgrupy były małe, co spowodowało duże przedziały ufności.
Dyskusja
Wyniki rozszerzonej oceny kontrolnej w badaniu MR CLEAN pokazały, że leczenie endowaskularne u pacjentów z ostrym udarem niedokrwiennym spowodowało odzysk czynnościowy, mierzony na zmodyfikowanej skali Rankina, który był podobny do pierwotnie podawanych wyników po 90 dniach. Read more „Dwuletni wynik po endowaskularnym leczeniu ostrego udaru niedokrwiennego ad 7”

Po Babesioza Ciepła autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna

Babeszjozę, chorobę odzwierzęcą przenoszoną przez kleszczaki wywołane przez wewnątrzserotrakcyjne pierwotniaki rodzaju babesia, charakteryzuje się nieimmunologiczną niedokrwistością hemolityczną, która ustępuje po leczeniu przeciwbakteryjnym i klirensie parazytemii. Rozwój niedokrwistości autoimmunologicznej hemolitycznej z ciepłymi przeciwciałami (zwanej również anemią hemolityczną ciepłą autoimmunologiczną [WAHA]) u pacjentów z babeszjozą nie był wcześniej dobrze opisany. Metody
Po obserwacji sporadycznych przypadków WAHA, które wystąpiły po leczeniu pacjentów z babeszjozy, przeprowadziliśmy retrospektywne badanie kohortowe wszystkich pacjentów z babeszjozą, którym opiekowano się w naszym ośrodku od stycznia 2009 r. Do czerwca 2016 r. Uzyskano dane dotyczące współzmiennych odsetek z dokumentacji medycznej, w tym z powikłań hematologicznych, które wystąpiły w ciągu 3 miesięcy po rozpoznaniu i leczeniu babeszjozy. Read more „Po Babesioza Ciepła autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna”

Interleukina-12 i interleukina-23 Blokada w niedoborze adhezji leukocytów Typ 1 cd

Nie chcieliśmy wykonywać biopsji rany sakralnej pacjenta z powodu wcześniejszych reakcji zapalnych, które wystąpiły po manipulacji. Dlatego zbadaliśmy podobną tkankę sakralną wyciętą od innego pacjenta z LAD1 i odkryliśmy obfite komórki T wytwarzające interleukinę 17 w tkance objętej procesem zapalnym. To odkrycie nadmiernych komórek T wytwarzających interleukinę-17 w stanach zapalnych ozębnej i skórnej LAD1 sugerowało, że procesy immunopatologiczne w tych dwóch miejscach mogą być podobne (Figura 1B) i sugerują, że hamowanie osi interleukiny-23-interleukiny-17 może być pomocny. Blokada podjednostki p40 Interleukiny-23 i Interleukiny-12
Biorąc pod uwagę postępującą chorobę przyzębia i przetrwałe rany pacjenta, i mając świadomość naturalnego przebiegu tych procesów w LAD1, wybraliśmy cel nadmiernego poziomu interleukiny-17, który był związany z jego stanem immunopatologicznym. Do ludzkich chorób pośredniczonych przez interleukinę-17 doszło na kilka sposobów, w tym leczenie ustekinumabem, przeciwciałem wiążącym podjednostkę p40 wspólną z interleukiną-12 i interleukiną-23. Read more „Interleukina-12 i interleukina-23 Blokada w niedoborze adhezji leukocytów Typ 1 cd”

Stosowanie litu w ciąży i ryzyko wad rozwojowych serca cd

Lamotryginę wybrano do porównania, ponieważ jest to skuteczne leczenie zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, 32 często w połączeniu z innymi lekami psychotropowymi, i nie było związane ze zwiększonym ryzykiem wrodzonych wad rozwojowych.9,33 Kobiety, które były narażone na działanie lamotryginy porównywano z grupa referencyjna niewystawionych kobiet i zostały wykorzystane jako aktywna grupa odniesienia dla kobiet, które były narażone na działanie litu. Poprzedni kontrast (ekspozycja na lamotryginę w porównaniu z brakiem ekspozycji) pozwala na pośrednie i stabilne porównanie litu i lamotryginy przy użyciu wspólnego odniesienia. Ten ostatni kontrast może dodatkowo ograniczyć resztkowe zakłócenia poprzez wskazanie. Wyniki
Pierwszorzędowym wynikiem była obecność wad wrodzonych serca u niemowlęcia. Dodatnia wartość predykcyjna dla tej definicji wyniku została uprzednio oszacowana na 77,6% .34 Drugorzędnymi skutkami były w większości wrodzone wady wrodzone, zdefiniowane jako występujące wady rozwojowe i wrodzone wady wrodzone, określane jako występowanie poważnych wad rozwojowych przy nieobecności wady serca. Read more „Stosowanie litu w ciąży i ryzyko wad rozwojowych serca cd”

Stosowanie litu w ciąży i ryzyko wad rozwojowych serca ad

W kilku niewielkich badaniach kliniczno-kontrolnych nie wykazano związku między litem a anomalią Ebsteina, 15-19 ogólnych wad serca, 20 ani żadnych wrodzonych wad rozwojowych.21 W dwóch niekontrolowanych badaniach kohortowych ciąż narażonych na lit, nie stwierdzono wad wrodzonych serca w 82 badane noworodki22, 23; kolejne niekontrolowane badanie wykazało cztery łagodne wady serca u 79 narażonych niemowląt.24 Cztery kontrolowane badania kohortowe (obejmujące między 59 a 138 ciąż narażonych na lit) 25-28 wykazały sprzeczne wyniki. Dlatego kobiety z zaburzeniem dwubiegunowym w wieku rozrodczym, które planują zajść w ciążę, muszą zrównoważyć ryzyko i korzyści kontynuacji leczenia na podstawie ograniczonych i sprzecznych dowodów dotyczących bezpieczeństwa litu dla rozwijającego się płodu.6,29 Niektóre kobiety przerwać terapię litu lub zakończyć ciążę, aby uniknąć potencjalnej teratogenności leku.19,26,27 Zaprojektowaliśmy duże retrospektywne badanie kohortowe obejmujące ciężarne kobiety zagnieżdżone w badaniu USG Medicaid Analytic (MAX) w celu uzyskania dowodów na ryzyko wad wrodzonych serca u potomstwa związanego z matczynym stosowaniem litu w pierwszym trymestrze ciąży.
Metody
Źródło danych i kohorty do badań
Ryc. 1. Ryc. Read more „Stosowanie litu w ciąży i ryzyko wad rozwojowych serca ad”

Fenotyp i przebieg zespołu progresywnego Hutchinsona-Gilforda cd

Panel C pokazuje akro-osteolizę u Pacjenta 14 w wieku 12 lat. Dystalne paliczki pokazują resorpcję pęczków. Panel D pokazuje resorpcję obojczyka i stożkową klatkę piersiową w Pacjent 13 w wieku 10 lat. Panel E pokazuje coxa valga w Pacjentu 13. Kąt panewki w stosunku do kości udowej jest zmniejszony. Read more „Fenotyp i przebieg zespołu progresywnego Hutchinsona-Gilforda cd”

Fenotyp i przebieg zespołu progresywnego Hutchinsona-Gilforda ad

Waga, wysokość, gęstość kości i procent tkanki tłuszczowej jako funkcja wieku u 15 dzieci z zespołem progresywnym Hutchinsona-Gilforda. Panel A pokazuje wagę wykreśloną w zależności od wieku. Czerwone kwadraty reprezentują normalny trzeci percentyl dla chłopców i dziewcząt, co stanowi około 2 SD poniżej średniej. Niebieskie diamenty i I słupki oznaczają średnie (. SD) dla pacjentów z zespołem progerii Hutchinsona-Gilforda. Read more „Fenotyp i przebieg zespołu progresywnego Hutchinsona-Gilforda ad”

Kompetencja pacjenta do wyrażenia zgody na leczenie

W swoim artykule dotyczącym praktyki klinicznej, dotyczącym oceny kompetencji pacjentów do wyrażenia zgody na leczenie (wydanie listopada), Appelbaum powołuje się na zdolność rozumowania jako centralne kryterium zdolności. Uważam to za etycznie kłopotliwe. Kryterium, które może zastąpić rozumowanie, z mniejszymi niezamierzonymi konsekwencjami, jest konsekwencja w czasie.2 Zdolność ma więcej wspólnego z działaniem charakterystycznym niż z rozsądnym działaniem.
Appelbaum wnioskuje, w przedstawionym przypadku, że należy rozważyć konsultację psychiatryczną ze względu na możliwą obecność wczesnej demencji lub depresji, pomimo uznania, że żaden z tych warunków nie wyklucza zdolności. Zdolność przepustowa jest domniemana dla wszystkich osób dorosłych, takich jak domniemanie niewinności w procesie karnym. Read more „Kompetencja pacjenta do wyrażenia zgody na leczenie”