Ból i jego leczenie u pacjentów ambulatoryjnych z rakiem przerzutowym ad 7

Dostępnych jest kilka narzędzi oceny w celu standaryzacji oceny bólu i zminimalizowania potencjalnych błędów w oszacowaniach lekarzy dotyczących nasilenia bólu u pacjentów14,32,33. Chociaż wiele czynników przyczynia się do złego zarządzania bólem nowotworowym, 7, 9, 10, 14 pacjentów powinno odczuwać mniejszy ból, gdy jest odpowiednio oceniany i odpowiednio leczony. Finansowanie i ujawnianie informacji
Wspierane przez granty od publicznej służby zdrowia (CA 21115 do Wschodniej Spółdzielczej Grupy Onkologii i CA 26582 do Grupy Badań nad Bólu), National Cancer Institute, National Institutes of Health oraz Department of Health and Human Services.
Jesteśmy wdzięczni Pani Karen Ryan za pomoc w przygotowaniu manuskryptu.
Author Affiliations
Od Pain Research Group, Department of Neurology (CSC) i University of Wisconsin Comprehensive Cancer Center (CSC, JAS), Madison; Dana-Farber Cancer Institute, Boston (RG); Carle Cancer Center, Urbana, Ill. Read more „Ból i jego leczenie u pacjentów ambulatoryjnych z rakiem przerzutowym ad 7”

Ból i jego leczenie u pacjentów ambulatoryjnych z rakiem przerzutowym ad 5

Wyniki analizy mającej na celu zidentyfikowanie czynników predykcyjnych wyników dotyczących wskaźnika leczenia bólu przedstawiono w Tabeli 2. Poza typem populacji obsługiwanej przez instytucję (mniejszość vs nieminoralność) przewidywano szereg innych zmiennych demograficznych i związanych z chorobą wyniki. Im większa rozbieżność między lekarzem a pacjentem w ocenie stopnia zakłócenia wywołanego bólem z aktywnością, tym bardziej prawdopodobny jest wynik ujemny. Negatywny wynik był również bardziej prawdopodobny u pacjentów, których ból nie był związany z rakiem, pacjentów, którzy byli w najstarszym kwartylu próbki (70 lat lub starszych), pacjentów, którzy zostali uznani za mniej chorych (lepszy stan sprawności ECOG), oraz kobiety (ryc. 1). Read more „Ból i jego leczenie u pacjentów ambulatoryjnych z rakiem przerzutowym ad 5”

TYLNY PLAT PRZYSADKI MÓZGOWEJ

TYLNY PŁAT PRZYSADKI MÓZGOWEJ. 1. Hormony tylnej części przysadki mózgowej Wyciągi z tylnej, to jest nerwowej części przysadki mózgowej wywołują zwiększenie napięcia i kurczliwości mięśni gładkich, jak naczyń, macicy, żołądka, jelit, pęcherza moczowego i oskrzeli. Wyosobniono z tylnej części przysadki mózgowej trzy ciała: l) wazopresynę albo tonefinę, która podnosi ciśnienie tętnicze oraz zwiększa ruchy robaczkowe jelit i przewodu żółciowego, 2) oksytocynę albo orastynę, która wybiórczo wpływa na skurcze macicy, i 3) antydiuretynę hamującą wydzielanie moczu. Dziś uważa się, że wazopresyna i hormon antydiuretyczny są jednym i tym samym hormonem. Read more „TYLNY PLAT PRZYSADKI MÓZGOWEJ”

Unaczynienie jelita cienkiego

Unaczynienie jelita cienkiego. Do górnej i zstępującej części dwunastnicy krew dopływa z tętnicy wątrobnej poprzez tętnicę żołądkowo-dwunastniczą i tętnicę górną dwunastniczo-trzustkową, a do dolnej części dwunastnicy – z górnej tętnicy krezkowej poprzez dolną tętnicę dwunastniczo-trzustkową. Obie tętnice dwunastniczo-trzustkowe, są z sobą zespolone. Całe jelito czcze i kręte jest zaopatrywane w krew przez , liczne (10-16) tętnice odchodzące od górnej tętnicy krezkowej, a dolna część jelita krętego także przez tętnicę krętniczo- okrężniczą (a. iliocolica), odchodzącą również od górnej tętnicy krezkowej. Read more „Unaczynienie jelita cienkiego”