Po Babesioza Ciepła autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna cd

Testy serologiczne na anaplazmozę, erlichiozę i boreliozę z Lyme były ujemne w tym czasie. Była leczona azytromycyną, atowakwonem i klindamycyną. Przy wypisaniu poziom parasytemii wynosił 0,2%, a hematokryt wynosił 34%. Cztery tygodnie po rozpoznaniu babeszjozy hematokryt zmniejszył się do 25%, chociaż nie wykryto żadnych pasożytów na rozmazach. Miała dowody hemolizy z poziomem dehydrogenazy mleczanowej (LDH) 773 U na litr, liczbą retikulocytów 11% i niewykrywalną haptoglobiną. Testy z użyciem banku krwi były zauważalne dla pozytywnego bezpośredniego testu antyglobulinowego zarówno dla IgG, jak i komponentu 3 dopełniacza (C3). Zidentyfikowano ciepłe autoimmunologiczne przeciwciało. Otrzymała 4 tygodnie leczenia prednizonem dla WAHA, a leczenie przeciwpasożytnicze kontynuowano przez łącznie 12 tygodni z powodu niepewności co do przyczyny jej hemolizy. Hemoliza ustąpiła w ciągu 2 tygodni po rozpoczęciu leczenia prednizonem. Przypadki po babeszjozy WAHA
Tabela 2. Tabela 2. Charakterystyka kliniczna pacjentów z babeszjozą, u których opracowano WAHA. Charakterystykę sześciu przypadków post-babeszjozy WAHA podsumowano w Tabeli 2. Pacjenci mieli różne leżące u podstaw choroby, ale nie występowały w przeszłości reakcje autoimmunizacyjne. Wszyscy przeszli splenektomię, co najmniej pięć lat przed prezentacją. B. microti zostało potwierdzone za pomocą testu PCR, a poziom parazytuii wahał się od 2,5% do 11,8%. Wszyscy pacjenci mieli kliniczne i laboratoryjne odpowiedzi na leczenie przeciwdrobnoustrojowe. Wszystkich sześciu pacjentów hospitalizowano z powodu początkowego leczenia babeszjozy, a jeden wymagał intensywnej opieki nad ostrym zespołem niewydolności oddechowej i krwotokiem wewnątrzczaszkowym. Żaden z sześciu pacjentów nie miał dowodów na koinfekcję z anaplazmozą, erlichiozą lub boreliozą z Lyme.
W 2 do 4 tygodni po rozpoznaniu, u wszystkich sześciu pacjentów wystąpiła ostra niedokrwistość, charakteryzująca się podwyższoną średnią objętością komórkową (MCV), retikulocytozą, niewykrywalnym poziomem haptoglobiny i zwiększonym poziomem LDH (Figura 1B). Chociaż testy PCR B. microti pozostały pozytywne w pięciu z sześciu przypadków, parazytemia była we wszystkich przypadkach niewykrywalna we wszystkich rozmazach. Bezpośrednie testy antyglobulinowe dla IgG i C3 były pozytywne, eluaty były panreaktywne (panaglutyniny) bez żadnej swoistości antygenowej i obecne było ciepłe autoprzeciwciało. Tylko jeden pacjent otrzymał transfuzję krwi w ciągu 2 miesięcy przed rozwojem WAHA. U jednego pacjenta rozwinęła się idiopatyczna plamica małopłytkowa oprócz WAHA (zespół Evansa). Pozostałych pięciu pacjentów nie miało dodatkowych zjawisk autoimmunologicznych innych niż WAHA.
Stopień nasilenia WAHA był zróżnicowany, podobnie jak medyczne postępowanie z chorobą. Czterech z sześciu pacjentów wymagało leczenia immunosupresyjnego. Trzech pacjentów otrzymywało same glukokortykoidy przez 3 do 6 tygodni, a jeden pacjent otrzymał prednizon przez 5 miesięcy i cyklofosfamid przez 8 miesięcy. WAHA ustąpiła w ciągu kilku tygodni bez interwencji u dwóch pacjentów. W trzech przypadkach, w których powtarzano testowanie banku krwi, czas do negatywnego bezpośredniego testu antyglobulinowego wynosił od 10 dni do 5,5 miesiąca.
Dodatkowy pacjent z historią dużych talasemii, wcześniejszej splenektomii i transfuzji erytrocytów co 2 tygodnie miał słabo pozytywny wynik bezpośredniego testu antyglobulinowego, rozpoczynający się 4 tygodnie po diagnozie babeszjozy, po ustąpieniu parazytemii na rozmazie krwi
[podobne: bortezomib, stomatolog piaseczno, dentysta olsztyn ]

Powiązane tematy z artykułem: bortezomib dentysta olsztyn stomatolog piaseczno