Ruchy wahadlowe polegaja na skurczach miesni podluznych i okreznych z przewaga pierwszych

Ruchy wahadłowe polegają na skurczach mięśni podłużnych i okrężnych z przewagą pierwszych. Odbywają się one w okresie trawienia w kątnicy i w okrężnicy bliższej. Ugniatając i mieszając zawartość jelitową dokładnie ją mieszają z sokami trawiennymi i zatrzymują dłużej w okrężnicy bliższej, by wykończyć tutaj trawienie, zgęszczają należycie zawartość jelitową przez wessanie płynnej jej części i przygotowują do trawienia bakteryjnego. Podczas ruchów wahadłowych, postępujących i wstecznych, pierścień nerwowo-mięśniowy Keitha znajduje się w stanie tonicznego skurczu. W miarę tego jak trawienie w okrężnicy bliższej kończy się i jej zawartość gęstnieje, zwieracz Keitha rozluźnia się i przepuszcza zawartość jelitową małymi porcjami dalej, Ruchy robaczkowe posuwają zawartość jelitową dalej i usuwają niestrawione resztki pokarmowe wraz z bakteriami i związkami wydalanymi z ustroju przez przewód pokarmowy. Read more „Ruchy wahadlowe polegaja na skurczach miesni podluznych i okreznych z przewaga pierwszych”

Zaleznie od przyczyny zaparcia kal moze byc gruby i zbity lub zbity i cienki

Zależnie od przyczyny zaparcia kał może być gruby i zbity lub zbity i cienki, grubości ołówka, nieraz w postaci kilku drobnych grudek przypominając wtedy kał owczy. Pierwszego rodzaju kał cechuje zaparcie hipokinetyczne (obstipatio hypokinetica), drugiego rodzaju – zaparcie kurczowe (obstipatio spastica s. hyperkinetica). Obie postaci, często w skojarzeniu, towarzyszą nieraz organicznym i czynnościowym chorobom jelit oraz chorobom innych narządów. W chorobach odbytnicy oraz okrężnicy esowatej spotyka się zaburzenie oddawania stolca polegające na tym, że właściwy kał w postaci zbitych kawałków odchodzi raz na kilka dni, a w międzyczasie chory miewa kilka razy dziennie stolce papkowate lub nawet płynne, składające się z wysięku błony zapalnej jelita, śluzu, nieraz także z ropy lub krwi. Read more „Zaleznie od przyczyny zaparcia kal moze byc gruby i zbity lub zbity i cienki”

OBJAWY PODMIOTOWE

OBJAWY PODMIOTOWE Najczęstsze dolegliwości, na które uskarżają się osoby, dotknięte chorobami jelit, są: bóle w brzuchu, wzdęcie brzucha, zaburzenie oddawania stolców i oddawanie gazów. Dolegliwościom tym często towarzyszą przypadłości żołądkowe, zwłaszcza brak łaknienia i zgaga, oraz ogólne, mianowicie zawroty, bóle głowy, ogólne osłabienie, niechęć do pracy i inne dolegliwości, zależne od samozatrucia jelitowego na tle wsysania się nieprawidłowych wytworów trawienia miazgi pokarmowej oraz rozkładu wydzielin jelitowych. Bóle w brzuchu w chorobach jelit mogą być tępe lub ostre. Bóle tępe spostrzega się w wielu przewlekłych chorobach jelit, ostre- w ostrych chorobach, zwłaszcza w zadzierzgnieniu i uwięźnieniu jelita, w ostrym rozlanym zapaleniu otrzewnej z przedziurawienia jelita, w uwięźnieniu i zapaleniu guzów krwawniczych. Bóle ostre, świdrujące spostrzega się także w niektórych przewlekłych chorobach jelit. Read more „OBJAWY PODMIOTOWE”

Niektórzy przypisuja powstanie jego polykaniu przez chore duzych ilosci powietrza

Niektórzy przypisują powstanie jego połykaniu przez chore dużych ilości powietrza. Przeciwko temu poglądowi przemawia brak u tych chorych niedomykalności odźwiernika (incontinentia pylori) oraz szybkie znikanie wzdęcia brzucha w uśpieniu i szybki powrót po obudzeniu się chorej. Najprawdopodobniej ta postać wzdęcia brzucha stoi w związku przyczynowym z długotrwałym kurczem przepony i równoczesnym zwiotczeniem mięśni brzusznych lub z nagłym, wybitnym stanem porażenia układu nerwowo-mięśniowego jelit. Wzdęcie brzucha może być rozlane i ograniczone. Postać ograniczona bywa najwybitniejsza w zwężeniu jelit. Read more „Niektórzy przypisuja powstanie jego polykaniu przez chore duzych ilosci powietrza”