Ból i jego leczenie u pacjentów ambulatoryjnych z rakiem przerzutowym cd

Brak bólu oceniano jako 0, łagodny ból jako 1, umiarkowany ból jako 2, a silny ból jako 3. Wskaźnik leczenia bólu, obliczony przez odjęcie poziomu bólu od poziomu analgetycznego, wynosi od -3 (pacjent z silny ból nie otrzymujący żadnych leków przeciwbólowych) do +3 (pacjent otrzymujący morfinę lub jej odpowiednik i nie zgłaszający bólu). Uznano, że ujemne wyniki wskazują na nieodpowiednie zamówienia leków przeciwbólowych, a wyniki 0 lub wyższe uważa się za konserwatywny wskaźnik akceptowalnego leczenia. Indeks zarządzania bólem mierzy reakcję dostawcy usług opieki zdrowotnej na ból pacjenta; na przykład, leczenie bólu nie jest uważane za niewystarczające, jeśli pacjent nie stosuje się do przyjmowania leków. Indeks bierze również pod uwagę leki przepisane niedawno, ale jeszcze nie zażywane. Dlatego pacjenci z silnym bólem, którym przepisano morfinę w czasie badania, są klasyfikowani jako odpowiednio leczeni. Rozbieżności między wskaźnikami natężenia bólu pacjentów i lekarzy
Ponieważ niewłaściwa ocena bólu została zidentyfikowana jako potencjalny czynnik w słabym leczeniu bólu, 9,10,20 zgodność między lekarzem a pacjentem na temat ciężkości bólu została zindeksowana przez rozbieżność między oceną pacjentów i lekarzy w zakresie który ból zakłócał czynności pacjentów. Ten wynik rozbieżności może wynosić od -10 (całkowita niezgodność: maksymalna ocena zakłócenia pacjenta, ocena lekarza bez zakłóceń) do +10 (maksymalna ocena interwencji lekarza, ocena pacjenta bez zakłóceń).
Analiza statystyczna
Nie wszyscy pacjenci z bólem byli włączani do każdej analizy. Pacjenci byli wykluczani, jeśli ich reakcje lub reakcje ich lekarzy nie zawierały danych na temat zmiennych wymaganych do obliczenia natężenia bólu, wskaźnika opanowania bólu lub czynników predykcyjnych indeksu.
Interesowało nas wybranie zmiennych silnie związanych z adekwatnością analgezji. W przypadku zmiennych jakościowych dokładny test Fishera21, 22 zastosowano do określenia możliwych czynników predykcyjnych indeksu leczenia bólu (z binarnym wynikiem odpowiedniej lub niewystarczającej analgezji), jak również do porównania zmiennych związanych z bólem w zależności od miejsca choroby. Związek między stałymi predyktorami a indeksem (traktowanym jako zmienna wynikowa) został przetestowany pod kątem istotności, obliczając statystykę chi-kwadrat współczynnika logiczności23.
Analizy jednoczynnikowe (dwukierunkowe asocjacje) wykorzystano do przeglądu czynników prognostycznych wskaźnika leczenia bólu. Zmienne ciągłe badano jednoczynnikową analizą logistyczno-regresyjną. Do określenia możliwych predyktorów indeksu23 wykorzystano również analizę regresji logistycznej23. Ta analiza eksploracyjna została przeprowadzona w celu uzyskania najbardziej oszczędnego modelu, podczas gdy wykorzystano jak najwięcej danych, co doprowadziło do wyeliminowania 18 z 36 możliwych predyktorów. Oprócz zmiennej rozbieżności w nasileniu bólu, za predyktory kandydujące uznano charakterystykę demograficzną pacjentów i grup zmiennych reprezentujących stan chorobowy, przyczynę bólu oraz ocenę bólu i historii bólu u pacjenta.
[hasła pokrewne: dicloabak, pływający stolec przyczyny, wkładki supinujące dla dorosłych ]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Powiązane tematy z artykułem: dicloabak pływający stolec przyczyny wkładki supinujące dla dorosłych